

Blancmange, de synthpopband die ABBA voorbijstak in de Britse hitlijst [long read]
16.11.2026
Wie hier vaker langskomt, weet het intussen … We kijken graag verder dan de headliners. Ook de supportacts en special guests op onze podia verdienen hun plek in de schijnwerpers. Want achter een naam die je misschien nog niet kent, schuilt soms een verrassend muzikaal verhaal.
Deze keer richten we onze blik op Blancmange, de Britse synthpopband die het podium deelt met The Human League. Met hits als ‘Living on the Ceiling’ en ‘Blind Vision’ drukte de groep in de jaren tachtig zijn stempel op de elektronische popmuziek. Maar er valt nog veel meer te ontdekken.
Blancmange vond zijn eigen geluid tussen de synthesizers
Het verhaal begint in 1979, wanneer zanger Neil Arthur en toetsenist Stephen Luscombe elkaar vinden in hun liefde voor experimentele muziek. In een periode waarin elektronische instrumenten steeds belangrijker worden, zoeken de twee Britten naar een eigen geluid.
Hun muziek past binnen de opkomende synthpop, maar klinkt anders dan die van veel tijdgenoten. Naast elektronische ritmes en melodieuze synthesizers verwerken ze invloeden uit funk, postpunk en Indiase muziek. Ook de teksten vallen op. Arthur combineert alledaagse observaties met absurdistische humor en een soms vervreemdende kijk op menselijke relaties.
Een eerste belangrijke erkenning volgt wanneer Blancmange op de invloedrijke verzamelplaat ‘Some Bizzare Album' verschijnt, naast jonge groepen als Soft Cell, Depeche Mode en The The. Het levert het duo een platencontract bij London Records op.
Van ‘Living on the Ceiling’ tot ‘Blind Vision’
In 1982 verschijnt het debuutalbum ‘Happy Families’. De grote doorbraak komt met ‘Living on the Ceiling’, een nummer waarin elektronische pop en oosterse klanken op een verrassende manier samenkomen. De single bereikt de zevende plaats in de Britse hitlijst.
Het succes krijgt een vervolg met ‘Mange Tout’ uit 1984. Daarop staan onder meer ‘Blind Vision’ en ‘Don't Tell Me’, twee nummers die de Britse top tien halen. Vooral ‘Blind Vision’ laat horen hoe moeiteloos Blancmange dansbare elektronica met funk en soul kan combineren.
Ook hun versie van ‘The Day Before You Came’ van ABBA verdient aandacht. Waar het origineel een ingetogen, melancholisch popnummer is, kiest Blancmange voor een donkere elektronische interpretatie. Opmerkelijk genoeg scoort hun versie in het Verenigd Koninkrijk zelfs beter dan die van ABBA.
Het derde album, ‘Believe You Me’ uit 1985, verkent opnieuw andere muzikale richtingen, met onder meer strijkers en blazers. Commercieel blijft het succes beperkter. In 1986 komt er een einde aan de eerste periode van de groep.
Neil Arthur houdt Blancmange springlevend
Na een onderbreking van ongeveer 25 jaar herenigen Arthur en Luscombe zich voor Blanc Burn uit 2011. Door gezondheidsproblemen trekt Luscombe zich vervolgens terug uit de groep. Hij overlijdt in september 2025, op 70-jarige leeftijd.
Neil Arthur blijft ondertussen muziek uitbrengen onder de naam Blancmange. En dat doet hij met opvallend veel regelmaat.
Albums als ‘Unfurnished Rooms’ (2017), ‘Wanderlust’ (2018) en ‘Private View’ (2022) tonen een artiest die zijn muzikale verleden niet verloochent, maar ook niet uitsluitend op nostalgie vertrouwt. Zijn recentere werk klinkt geregeld minimalistischer en donkerder, met een belangrijke rol voor repetitieve elektronische patronen en zijn karakteristieke, diepe zangstem.
Een belangrijke creatieve partner is de Britse producer Benge, bekend van zijn werk met onder anderen John Foxx. Hun samenwerking geeft de muziek van Blancmange een hedendaags elektronisch karakter.
In 2024 verschijnt bovendien ‘Everything Is Connected – The Best of Blancmange 1979–2024’, een verzamelalbum dat de verschillende fases van de groep met elkaar verbindt.
De eerste drie albums krijgen een nieuw leven
Ook in 2026 blijft het vroege werk van Blancmange relevant. Op 4 december verschijnen nieuwe uitgaven van ‘Happy Families’, ‘Mange Tout’ en ‘Believe You Me’ via London Records.
De albums worden opnieuw uitgebracht op gekleurd vinyl en als uitgebreide cd-edities, met onder meer B-kanten, langere versies en remixes. Daarbij duiken namen op als Honey Dijon, Roman Flügel en Richard Norris.
Die heruitgaven maken duidelijk hoe veelzijdig Blancmange destijds al klonk. De groep bewoog zich tussen toegankelijke popmuziek en experiment, een combinatie die ook vandaag nog interessant is voor liefhebbers van elektronische muziek.
Blancmange en The Human League delen een muzikale geschiedenis
Dat Blancmange regelmatig samen met The Human League op het podium staat, is geen toeval. Beide groepen groeiden uit dezelfde Britse elektronische muziekscene en hielpen begin jaren tachtig synthesizers een vaste plaats in de popmuziek te geven.
Toch ontwikkelden ze elk een eigen identiteit. Waar The Human League met nummers als ‘Don't You Want Me’ en ‘Human’ uitgroeide tot een internationale hitmachine, koos Blancmange vaker voor onverwachte ritmes, ongewone arrangementen en muzikale experimenten.
De groepen deelden in 2025 en 2026 al verschillende concertaffiches in het Verenigd Koninkrijk. Ook op 25 november 2027 staan ze samen geprogrammeerd in de Lotto Arena.
Voor wie Blancmange vooral kent van ‘Living on the Ceiling’, valt er dus nog heel wat te ontdekken.




